बेनी । म्याग्दी जिल्लाको अन्नपूर्ण गाउँपालिका–५ शिखस्वाँतका ६८ वर्षीय बलबहादुर तिलिजा पुनलाई पोखरा बसाइमा नपुग्दो केही थिएन ।

भारतीय सेनाबाट सेवानिवृत्त क्याप्टेन तिलिजाका एक छोरा बेलायती गोर्खा सैनिक हुन् । तीन जना छोरीहरू हङकङ, अमेरिका र पोर्चुगलमा छन् ।

पोखराको रामबजारमा बस्दै आएका तिलिजा स्थायी रूपमा बसोबास गर्ने गरी जन्मथलो स्वाँतमा फर्कनुभएको छ । तिलिजाले पोखराको घर आफन्तको जिम्मा लगाएर श्रीमती ज्यानमाया, जेठा छोरा नारायण र बुहारी कृष्णालाई लिएर २४ वर्षपछि जन्मथलो फर्कनुभएको हो ।

‘छोरा, छोरी, बुहारी सबै विदेशमा भएका स्वाँतमै बस्ने एक जना आफन्तले वृद्ध अवस्थामा स्याहारसुसारको अभावमा दु:ख पाएको देखेर पैसाले मात्र केही हुने रहेनछ भन्ने सोच पलायो’ बलबहादुरले भन्नुभयो– ‘बजारमा एउटै घरको ओल्लोपल्लो कोठामा बस्नेको चिनजान र वास्ता हुँदैन । गाउँमा स्वच्छ हावापानी, खानपान मात्र छैन सहयोगी भावना पनि जीवितै छ । छोराबुहारीलाई विदेश जान रोकेर गाउँ ल्याएर होटल व्यवसायमा लगाएको छु ।’

बलबहादुरले स्वाँतमा प्यारामिड होटल सुरु गर्नुभएको छ । उहाँले होटल सञ्चालन गर्नुको प्रमुख उद्देश्य छोराबुहारीलाई गाउँमै भुलाउन हो ।

दुई रोपनी पाखो सम्माएर होटलका संरचना तयार पार्न रु एक करोड ८० लाख खर्चेको बलबहादुरले बताउनुभयो ।

‘छोराबुहारीलाई गाउँमा ल्याएर त्यतिकै राख्न भएन’ उहाँले भन्नुभयो– ‘होटलले उनीहरूलाई यहाँ बस्ने आधार र बाध्यता दुवै भयो ।’

गत हप्तादेखि सञ्चालन भएको प्यारामिड होटलको संरचना म्याग्दीका अन्य होटलको भन्दा भिन्न छ । पाहुना सुत्ने प्यारामिड शैलीका १३ ओटा भवन छन् । एट्याच बाथरुम भएको एक तले भवनका दुईओटा बाहेक कोठामा दुई ओटा बेड छन् । चिसो हुने र हिउँदमा पर्ने हिउँ जस्तापाताको छानोमा नथुप्रियोस भनेर प्यारामिड शैलीको भवन बनाएको सञ्चालक तिलिजाको भनाइ छ ।

होटलको डिजाइन भारतको सिलाङ र स्टिवजरल्यान्डका घरको जस्तो छ । चुच्चो चुच्चो घरको कोठालाई हिउँदमा न्यानो र बर्खामा शीतल बनाउन भित्र फर्म राखिएको छ । काठको प्रयोग गरेर बनाइएको होटलका कोठालाई जस्तापाताले छाइएको छ ।

तिलिजा परिवारका चार जनाबाहेक थप एक जनालाई होटलमा रोजगारी दिएका छन् । पाहुनाको स्वागत सत्कार, सरसफाइ, व्यवस्थापनदेखि भान्छाकोठाको काममा परिवारकै सदस्य खटिन्छन् । सिस्नोको मुना, रातो च्याउ, दौडे, लोकल कुखुरा र खसीबोकाको मासु, कोदो, मकैको ढिडो होटलका परिकार हुन् ।

अन्नपूर्ण चक्रीय पदमार्गको तातोपानी–घोडेपानीअन्तर्गत शिखदेखि एक घण्टाको पैदलयात्रामा पुगिने स्वाँतको पृष्ठभूमिमा धौलागिरी हिमाल देखिन्छ । स्वाँतदेखि २० मिनेट पैदलयात्रा गरेपछि पुगिने छहरे झरना मनमोहक र आकर्षक छ ।

खोपारा, घोडेपानी, शिख, मोहरेडाडा, घान्द्रुक र बयलीको बाटो भएर समुद्री सतहदेखि दुई हजार तीन सय मिटर उचाइमा रहेको स्वाँतमा पुगिन्छ । होटलमा इन्टरनेट र चिसो याममा तातोपानीले स्नान गर्ने सुविधा छ ।

स्वाँतका करिब आधा घरपरिवारको बसोबास पोखरा, काठमाडौँ, चितवन, बुटवल र बेलायतमा छ । ७० घर भए पनि हाल करिब २५ देखि ३० परिवार मात्र गाउँमा नियमित बस्ने गरेको स्वाँतको शिखर आधारभूत विद्यालयका प्रअ रामचन्द्र पाइजा पुनले बताउनुभयो ।

स्थानीयवासी मनबहादुर पुनका अनुसार कच्ची सडक, घरघरमा खानेपानी, विद्युत्, इन्टरनेट, मोबाइल सुविधा पुगेको छ । व्यावसायिक आलुखेती गर्न सकिने प्रशस्त उर्वर जमिन छ । रायो सागको बिउ उत्पादनको स्रोत केन्द्र पनि हो स्वाँत ।

‘रित्तिदै गएको गाउँमा सम्भावना देखाउन बजारको सुविधा छाडेर फर्किएको हो’ बलबहादुरले भन्नुभयो– ‘अरूलाई गाउँ फर्कने सन्देश दिनु पनि मेरो उद्देश्य हो ।’ (रासस)