झक्कुप्रसाद शर्मा, राष्ट्रिय जनमोर्चा बाइसौँ पार्टीस्कुलका प्रशिक्षार्थी
0 युगदर्शन मिडियामा राष्ट्रिय जनमोर्चाको बाइसौँ पार्टीस्कुलमा भाग लिन आउनुभएका राजमो सल्यानका सचिव झक्कुप्रसाद शर्मालाई स्वागत गर्न चाहन्छौँ । नमस्कार, आरामै हुनुहुन्छ ?
– आरामै त छैन । अलि अस्वस्थ छु म ।
0 तपाईंहरू करिब १५ दिनसम्म यो पार्टी स्कुलमा भाग लिनुभयो । कस्तो रह्यो पार्टीस्कुलको अनुभव ?
– पार्टीस्कुलको अनुभव अत्यन्त उत्साहजनक र उपलब्धिमूलक भयो । हुन त हामी विभिन्न जिल्लाबाट आउने प्रशिक्षार्थीहरू परिपक्व नै थियौँ तर पार्टीले अझ निखार्ने उद्देश्यले हामीलाई बोलाएको हो । हामीले जे सोचेर आएका थियौँ, त्योभन्दा कैयौँ गुणा राम्रो प्रशिक्षण पायौँ । प्रशिक्षण अत्यन्त सरल र उत्साहजनक रह्यो । अब हामी अति उत्साहका साथ जिल्ला फर्कन्छौँ र यहाँबाट पाएको सैद्धान्तिक, वैचारिक एवम् राजनीतिक ज्ञानलाई व्यवहारमा उतार्छौँ ।
0 यो अवधिमा कुनकुन विषयमा प्रशिक्षण लिनुभयो ?
– दर्शन, द्वन्द्वात्मक भौतिकवाद, ऐतिहासिक भौतिकवाद र मानव समाजको इतिहासलगायतका थुप्रै विषयमा प्रशिक्षण भयो । यसका साथै लेखा तथा स्वास्थ्यसम्बन्धी विषयमा पनि प्रशिक्षण पायौँ ।
0 प्रशिक्षक तपाईंहरूकै पार्टीभित्रका हुनुहुन्थ्यो कि बाहिरका विषयविज्ञ पनि ?
– प्राय: हाम्रै पार्टीका प्रशिक्षक हुनुहुन्थ्यो । लेखा र स्वास्थ्यसम्बन्धी प्रशिक्षण दिने प्रशिक्षक पार्टीभित्रका हुनुहुन्थ्यो वा बाहिरका ? त्यो मलाई पूर्ण रूपमा प्रस्ट भएन ।
0 यसपालिको प्रशिक्षणमा ‘व्यावहारिक कक्षा’ पनि राखियो भन्ने सुनिन्छ । यो व्यावहारिक कक्षा भनेको कस्तो खालको कक्षा हो ?
– कुनै पनि विषय पहिले सैद्धान्तिक, वैचारिक र राजनीतिक रूपमा सिकिन्छ र ग्रहण गरिन्छ तर त्यसलाई व्यवहारमा प्रयोग गर्न जाँदा कैयौँ व्यावहारिक समस्या पैदा हुन्छन् । केवल विचार, राजनीति र सिद्धान्त बुझेर मात्र पुग्दैन, मूल कुरा त व्यवहार नै हो । त्यसैले ‘व्यवहारमा कसरी जाने’ भन्ने विषयमा यो अत्यन्तै महŒवपूर्ण कक्षा भयो । म त पहिलोपटक यो कक्षामा सहभागी भएको हो तर पहिले तीनचारोटा कक्षा लिइसकेका साथीहरूले पनि यो व्यावहारिक कक्षा पहिले नभएको र अहिले अत्यन्तै महŒवपूर्ण तथा उपयोगी भएको बताउनुभयो ।
0 तपाईंहरू पहिले पनि जिल्लाका बैठक वा योजनाबद्ध कार्यक्रममा छलफल गर्नुहुन्थ्यो । तिनीहरूभन्दा यो ‘व्यावहारिक कक्षा’ कसरी फरक थियो ?
– हामीले जिल्लामा गर्ने छलफल र यसमा धेरै फरक छ । पहिले हामीले जिल्लामा पर्याप्त सुझबुझ र राजनीतिक, सैद्धान्तिक एवम् वैचारिक पक्षलाई उति ध्यान नदिई योजना बनाउने गरेको पाइयो तर अहिले पार्टीस्कुलमा हाम्रा कमजोरी के के थिए, योजना बनाउँदा कसरी अगाडि बढ्ने र कसरी परिष्कृत हुने भन्ने कुरा सिकाइयो । त्यसैले पहिले बनाउने योजना र अब बनाइने योजनामा धेरै ताŒिवक र सारभूत फरक पर्छ ।
0 दुई दर्जनभन्दा बढी विषयमध्ये तपाईंलाई सबैभन्दा बढी छर्लङ्ग र प्रस्ट रूपमा बुझेको विषय कुन लाग्यो ?
– वर्गसङ्घर्ष हो ।
0 वर्गसङ्घर्ष भनेको के हो ? अलि प्रस्ट पारिदिनुस् न ।
– सजीव वा निर्जीव, हरेक वस्तु र घटनामा दुइटा विरोधी पक्ष वा तŒवले काम गरेका हुन्छन् । ती विरोधी तŒवबिचको आपसी सङ्घर्षले गर्दा नै वस्तुको अस्तित्व रहन्छ र अन्तत: त्यसले आफ्नो स्वरूप परिवर्तन गर्छ; जस्तै : पानी उमाल्दा सुरुमा चिसो हुन्छ, बिस्तारै तातिँदै चरम स्थिति अर्थात् १०० डिग्री सेल्सियसमा पुगेपछि बाफमा परिणत हुन्छ । त्यस्तै, बिजुलीमा धनात्मक र ऋणात्मक दुई पक्षबिच सङ्घर्ष भएपछि मात्र बिजुली बल्छ ।
हाम्रो समाज विकासको क्रममा पनि आदिम साम्यवादी युगमा शोषण थिएन, कन्दमूल र तरकारी बाँडेर निर्वाह गरिन्थ्यो तर जनसङ्ख्या वृद्धि र अभाव सिर्जना भएपछि पशुपालन र कृषि सुरु भयो । उत्पादन बढेपछि व्यक्तिगत स्वार्थ र टाठाबाठामा सम्पत्ति थुपार्ने होड चल्यो, जसले वर्गको जन्म दियो । हरेक युगमा—चाहे त्यो दास युगमा दास र मालिकबिच होस्, सामन्ती व्यवस्थामा किसान र सामन्तबिच होस् वा पुँजीवादी व्यवस्थामा मजदुर र पुँजीपतिबिच—विरोधी वर्गबिचको सङ्घर्षले नै विद्रोहको रूप लिन्छ र समाजलाई परिवर्तनतर्फ लैजान्छ ।
0 तपाईंहरू सैद्धान्तिक मामिलामा धेरै जोड दिनुहुन्छ तर साङ्गठनिक रूपमा कमजोर हुनुहुन्छ । यस विषयमा प्रशिक्षणमा केही छलफल भयो कि भएन ?
– पक्कै भयो । यसमा ‘ठोस परिस्थितिको ठोस विश्लेषण’ गरिएको छ । मजबुत सङ्गठन भएका जिल्लामा कसरी जाने, मध्यम खालका जिल्लामा कसरी काम गर्ने र नाम मात्रका वा सङ्गठन नभएका ठाउँमा कसरी अगाडि बढ्ने भन्नेबारे विस्तृत प्रशिक्षण भयो । हामीले पनि सुझाव दियौँ र केन्द्रको प्रस्तावमा दुवैतर्फ छलफल गरेर एउटा निष्कर्षमा पुगेका छौँ ।
0 अब यहाँबाट फर्किएपछि सल्यान जिल्लामा राष्ट्रिय जनमोर्चाको सङ्गठन र सङ्घर्षलाई व्यवस्थित बनाउन के कस्ता योजना छन् ?
– हाम्रो सल्यान जिल्ला साङ्गठनिक आधार कम भएको र अलि पछाडि परेको जिल्ला हो । त्यसैले हामी तेस्रो श्रेणीका जिल्लामा पर्छौँ । अब म (सचिव) र अध्यक्ष निरन्तर प्रत्येक पालिकामा पुग्छौँ । जनताका दैनिक काममा सहयोग गर्छौँ । उहाँहरूसँगै मिसिन्छौँ । साङ्गठनिक रूपमा कमजोर ठाउँमा ठुला आमसभा वा कोणसभाभन्दा पनि अनौपचारिक छलफल, सौहार्दपूर्ण प्रशिक्षण र प्रत्यक्ष भेटघाटमार्फत जनतालाई सचेत र सङ्गठित बनाउने योजना छ ।
0 अन्त्यमा युगदर्शन मिडियामार्फत भन्नुपर्ने केही कुरा छुटेका छन् ?
– युगदर्शन मिडियाले नेपालको अत्यन्त प्रगतिशील र सर्वहारावादी विचारलाई अगाडि बढाउने, प्रचार गर्ने र संरक्षण गर्ने जुन भूमिका निर्वाह गरेको छ, त्यसका लागि हार्दिक सम्मान व्यक्त गर्दछु । आमजनताका आवाजलाई वर्गीय आन्दोलनसँग जोड्दै मिडियाको यो भूमिकालाई निरन्तरता दिनुहोला । यही भन्न चाहन्छु ।