आतुर हुन्छ समाज पेटमै छोरा–छोरी चिन्न ।
पुरुष प्रधान समाज यो सारै गाह्रो छ भिड्न।।
हजार सवाल उठाएर वाच्न बाध्य छ नारी ।
क्रान्ती ज्वाला दन्काउ अब न परौं पछाडी।।
हजारौं गल्ती गर्ने पुरुष हिँड्ने ढुक्क बनी।
यो समाजमा परिवर्तन ल्याउन सक्छौं हामी।।
चुलो चौको गर्ने हातहरूले कापीकलम छोप्छन्।
यो समाजको चलनचल्ती नारीले नै फेर्छन्।
डर, त्रास, धम्कीले बल्झेको नारीको जीवन।
स्वतन्त्रताको खुल्ला आकाशमुनि बाँच्ने जीवन।
नारी पुरुष बराबर भन्दै गरिरहने ती भाषण।
भित्रभित्रै शोषण दमनमा बाँचेको हाम्रो आभास।।
परिवर्तनको आँधिबेहोरीमा मिल्काउनु छ।
नयाँ संसार नयाँ व्यवस्था धर्तीमा जन्माउनु छ।।
सास फेर्ने लास होइन स्वर्णिम संसार देखाउनुछ।
परिवर्तनका आँकुरा यहीँबाट हामीले रोप्नुछ।।
भ्यागुतलाई झैँ मिल्काउने यो समाजलाई फेरौं।
स्वतन्त्र आकाशको पंक्षी सरी यो संसार हेरौं।।
छोरी भनि नाकै चिम्राउनेको मुखै बन्द गर्नुछ ।
पिछडिएका महिलाहरुको लागी हामी लड्नुछ।।
क्लारा जेटकिनको पथमा हामी सधैँ हिँड्नु छ ।
रोजा लक्जम्वर्गको जस्तै साहास देखाउनुछ।।
पोथी बास्यो भन्ने यो संरचना नै ध्वस्त पार्नुछ।
नारी अधिकारका स्तम्भहरु सुदृढ़ पार्नुछ।।
सम्पतीमा हक र समान अधिकार चाहिन्छ।
पुरुषको बराबर समाजमा सम्मान चाहिन्छ।।
समाज परिवर्तनको ज्वाला बनि अघि बढ्नुछ।
हर लुकेका आवाजलाई जुर्मुरार्इ उठाउनु छ ।।
हेपिएका बस्ती जगाउँदै अगाडि बढाउने छौं।
दविएका आवाज संगठित गर्दै हुंकार भर्नेछौं।।
नारीकै आवाज शंखनाद गर्दै समाज फेर्नेछौं।
क्रान्ति ज्वालामा नारी विभेद सबै ध्वस्त पार्ने छौं।
जुना चालिसे (चंडिगढ)
