जामुन स्वादका लागि मात्र नभई औषधीय गुणले भरिपूर्ण छ:
मधुमेह (Diabetes) नियन्त्रण: यसमा पाइने ‘जाम्बोलिन’ र ‘जाम्बोसिन’ तत्त्वले रगतमा चिनीको मात्रा नियन्त्रण गर्छन्। बिउको धुलो मधुमेहका लागि अचुक औषधि मानिन्छ।
पाचन प्रणाली: उच्च फाइबरले कब्जियत हटाउँछ र कलेजो तथा पेटलाई स्वस्थ राख्छ।
रोग प्रतिरोधात्मक क्षमता: भिटामिन ‘सी’ र एन्टिअक्सिडेन्टले शरीरको इम्युनिटी पावर बढाउँछन्।
मुटु र रक्तचाप: पोटासियमको राम्रो स्रोत भएकाले उच्च रक्तचाप नियन्त्रणमा सहयोग पुर्याउँछ।
रक्तअल्पता: आइरनको मात्रा उच्च हुने भएकाले यसले हेमोग्लोबिन बढाउन मद्दत गर्छ।
२. नेपालको हावापानी र माटो
जामुन एक कडा प्रकृतिको वनस्पति हो:
हावापानी: उष्ण र उपोष्ण (Tropical and Sub-tropical) हावापानी उत्तम हुन्छ। तराई, भावर, भित्री मधेस र १,२०० मिटर उचाइसम्मका मध्यपहाडी बेंसीहरू यसका लागि अनुकूल छन्। फल पाक्ने बेला (जेठ-असार) सुख्खा र सफा मौसम भएमा फल बढी गुलियो हुन्छ।
माटो: पानी नजम्ने, गहिरो, खुकुलो र प्राङ्गारिक पदार्थयुक्त बलौटे दोमट माटो उत्कृष्ट मानिन्छ।
३. जामुनका उन्नत जातहरू
व्यावसायिक उत्पादनका लागि निम्न जातहरू सिफारिस गरिन्छ:
नरेन्द्र जामुन (Narendra Jamun-6): ठुला दाना, कम अमिलो र बढी गुलिया।
राजा जामुन: ठुलो, लाम्चो फल, सानो बियाँ र धेरै गुदी।
सीआईएसएच जे-४२ (CISH J-42): बिउ नहुने (Seedless) वा निकै सानो बिउ हुने, जसको बजार माग उच्च छ।
४. मुख्य रोगकिरा र रोकथामका उपायहरू (Pests and Diseases Control)
क) मुख्य किराहरू:
१. फलको गवारो (Fruit Borer): यसले फलभित्र पसेर गुदी खान्छ, जसले गर्दा फल कुहिन्छ र झर्छ।
रोकथाम: झरेका र कुहिएका फलहरू सङ्कलन गरेर नष्ट गर्ने. फूल फुल्ने र फल लाग्ने समयमा नीमजन्य विषादी वा ‘स्पिनोस्याड’ (Spinosad) जैविक विषादी छर्कने।
२. पात खाने झुसिलकिरा (Leaf Eating Caterpillar): यसले नयाँ पालुवा र पातहरू खाएर बोटलाई नाङ्गो बनाउँछ।
रोकथाम: सुरुवाती अवस्थामा किराहरू हातले टिपेर नष्ट गर्ने वा ब्याक्टेरियाजन्य जैविक विषादी (Bt) प्रयोग गर्ने।
ख) मुख्य रोगहरू:
१. पातमा लाग्ने थोप्ले रोग (Leaf Spot): पातहरूमा खैरा वा काला थोप्लाहरू देखिन्छन् र बिस्तारै पातहरू झर्छन्।
रोकथाम: कपर अक्सिक्लोराइड (Copper Oxychloride) वा म्याङ्कोजेब (Mancozeb) २ ग्राम प्रतिलिटर पानीमा मिसाएर बोटमा छर्कने।
२. फल कुहिने रोग (Fruit Rot): वर्षाको समयमा फल पाक्ने बेला ढुसीका कारण फल कुहिने समस्या देखिन्छ।
रोकथाम: बोटको भित्री हाँगाहरू काटेर प्रकाश र हावा छिर्ने बनाउने (Pruning गर्ने) र ढुसीनाशक औषधि प्रयोग गर्ने।
५. बजार र आर्थिक सम्भावना
उच्च प्रतिफल: सिजनको सुरुमा प्रतिकेजी ६०० सम्म मूल्य पाउन सकिन्छ।
आयात प्रतिस्थापन: नेपालमै उत्पादन बढाउन सके करोडौँको आयात रोक्न सकिन्छ।
कम लगानी: अन्य फलफूलको तुलनामा कम गोडमेल र औषधि खर्च लाग्ने।
६. मूल्य अभिवृद्धि (Value Added Products)
जामुन छिटो बिग्रने (Perishable) फल भएकाले यसबाट थप उत्पादन लिन सकिन्छ:
जुस र स्क्वास: स्फूर्तिदायी पेय पदार्थ।
भिनेगर वा सिरका: मधुमेह र पेटका रोगीका लागि उच्च माग।
वाइन वा ब्रान्डी: व्यावसायिक रूपमा अत्यन्तै महँगो बिक्री हुने।
जाम र जेली: बालबालिका लक्षित उत्पादन।
बिउको धुलो: आयुर्वेदिक औषधिका रूपमा क्याप्सुल वा चूर्ण बनाएर बेच्न सकिने।
जामुन खेती नेपालका किसानहरूका लागि “लोभलाग्दो आम्दानीको स्रोत” बन्न सक्छ। परम्परागत सोचलाई बदलेर उन्नत जातका कलमी (Grafted) बिरुवा लगाई आधुनिक प्रविधि अपनाउने हो भने ३–४ वर्षमै उत्पादन सुरु हुन्छ। आफ्नै बारीमा खेर गइरहेको स्रोतलाई पहिचान गरी व्यावसायिक मोड दिने हो भने यसले नेपालको कृषि अर्थतन्त्रमा पक्कै पनि ठुलो टेवा पुर्याउनेछ।
