खडेरीमा पात झरे फेरि पात पलाउँछन्
वशन्त फेरिय नयाँ बनी फेरि सल्बलाउँछन्

इतिहास छ लामो कहिल्यै पनि मेटि न मेटिने
हिजो गएका साथी खोज्दा कहीँ न भेटिने

घमण्डले आफ्नै अस्तित्व हराएर लान्छ
सागर भेट्न बग्ने नदी बगर जोड्दै सागर जान्छ

धेरै देख्यौँ विगतमा हामी क्रान्तिकारी हौँ भन्ने
कोही छैन विचारमा केही बाहेक औँला भाँची गन्ने

बन्दुक बोक्छु भन्नेहरु बोले शब्द मै हराएर
गर्ने केही होइन यहाँ भाषा र शब्द मै कराएर

आउँछ एकदिन पक्कै पनि गरिबको बिहान
बनाउनु पर्छ सबै मिली दुश्मनको चिहान

उडाउने छ गाउँ, शहर नयाँ दिन अब
समाजवाद र साम्यवादको लडाईं हुन्छ जब

(नवीन बस्याल, हाल जापान ।)