डा. गोविन्दप्रसाद आचार्य ##
साम्राज्यको हावा चल्यो पिपलपाते चले ।
जता जता चल्छ हावा उतैतिर ढले ।।
न धार धारिलो छ पिपलका पात ।
न त बाँस न बाँसुरी अराजकको जात ।।

सहरका दरबारले रूप फेर्यो कहाँ ।
दरबारबाट आउँदैन जनक्रान्ति यहाँ ।।
आलिसान महलको विलास कोठाभित्र ।
देखिँदैन पिपलपाते रूप फेर्ने चित्र ।।

चुनावको नाटकमा देश थला पर्यो ।
आशा गर्ने स्याललाइ साँढेको फल झर्यो ।।
दरबारबाट पिपलपाते कुरा छुरा गर्छन् ।
छुरा कुराबाट विष चुनावको छर्छन् ।।

नेतालाइ किन मान्ने नीति मानौँ छैन ।
दरबारबाट संसारको रूप फेरिँदैन ।।
जता हावा उतै चल्छ पिपलको पात ।
भर पर्न नसकिने दरबारको जात ।।

क्रान्तिशिर छेदन् गर्ने कुरा चर्का गर्ने ।
चुनावका पर्चा छर्ने आफू जित्नैपर्ने ।।
बारम्बार आउँछ चुनाव दरबारले जित्यो ।
दरबारको चुनाव नाटक हेर्दै जुनी बित्यो ।।

चुनाव जित्ने सहरको विलासको दरबार ।
जनक्रान्ति शिर काट्न तिनले बोक्छन् तरबार ।।
मेरो बाटो सही भन्छन् तर बाटो छैन ।
हुटिट्याउँले संसारको आकाश थाम्या हैन ।।

म र मेरो भावनाका खोलेका छन् दल ।
दल फोर्छन् कता मिल्छन् चोरचण्डालको चाल ।।
साम्यवादको बर्दीभित्र साम्राज्यका सेना ।
जनताका खुनको दरबार साम्राज्यको खाना ।।

दरबारको कोठाबाट साम्यवादको गर्जन ।
मभन्दा खोइ को छ अर्को उग्र भाव पोख्छन् ।।
चटकीका चटकहरू हुन्छन् थरी थरी ।
दरबारका साम्यवादी झुन्ड वरिपरि ।।

उचालेका कुकुरबाट मृग मारिँदैन ।
दरबारले साम्यवादको बाटो बनाउँदैन ।।
फटे पनि जुटे पनि जनताका हैनन् ।
साम्राज्यले हुर्काएका साम्यवादी हैनन् ।।

लासभित्र आशावादी साहस भरिँदैन ।
जति राख औषधिमा लास ब्युँझिँदैन ।।
साम्यवादको मुकुन्डोमा चुनावमा आउँछन् ।
जनताको हितका गीत कुतत्वले गाउँछन् ।।

उठ्ने छैन दरबारबाट साम्यवादको झन्डा ।
दरबारको साम्यवादलाई खेद लगाऊँ डण्डा ।।
साम्यवादका विषहरू चुनावमा आउँछन् ।
दरबारका ब्वाँसाहरू क्रान्ति भन्दै आउँछन् ।।

सत्तारस नेताजीलाई जनतालाई कुरा ।
दरबारको साम्यवाद बेइमानीका कुरा ।।
दरबारका साम्यवादको भारी बोक्नुहुन्न ।
दरबारको कोठेगर्जन साम्यवादको हुन्न ।।

झुन्ड वरिपरि बस्ने बानी लागेको छ ।
साम्राज्यको रक्सी नसा कडा लागेको छ ।।
दरबारबाट साम्यवादले चुनाव भन्दै ठग्यो ।
समाजको गतिलाई अन्धकारमा लग्यो ।।

दरबारको साम्यवादका पछि लाग्नुहुन्न ।
दरबारको साम्यवादले जन न्याय दिन्न ।।
सहरका दरबार हुन् सुकिलाको संसार ।
सुकिलाका दरबारबाट साम्यवादको प्रचार ।।

झुटको खेती गरिकन खाइबसेको दरबार ।
कहाँ दिन्छ दरबारले साम्यवादको संसार ।।
दुईचार मान्छे पछि लगाई ताली पिट्ने झुन्ड ।
विचारका सफा हुन्न् गनाएका कुण्ड ।।

धरातलमा खुट्टा छैन रसातलमा पुगे ।
काम नगरी नेता बने संसदमा उँगे ।।
मर्ने बेला कुकुरले घर छोड्छ भन्थे ।
बुढो कुकुर जनताले किन सही ठान्थे ।।

घर फोर्नेको इतिहासमा भलो कसको भयो ।
घर फोर्ने चण्डाल आदत रसातलमा गयो ।।
मन चिन्तन साम्राज्यको गर्जन साम्यवादको ।
बेसुरको साम्यवाद अवसर सञ्चारको ।।

दरबारको साम्यवादले नखाएको के छ ।
साम्राज्यले जे जो दियो सबै निलेको छ ।।
न्याय पनि भागबन्डामा कस्तो देश होला ।
दरबारका साम्यवादको नबोक है झोला ।।

भागबन्डाको साम्यवाद जनहितको हुन्न ।
भागबन्डाको मन्त्री खाने साम्यवादी हैन ।।
दरबारको साम्यवादलाई सबले चिनेका छन् ।
यो देशका नभएको ठहर गरेका छन् ।।

जनताले जानेरै हो चुनाव हराएका ।
दरबारका साम्यवादी अझै नचेतेका ।।
दरबारका कोठाबाट चिच्याउन छोड ।
साम्राज्यको खाना दाना उतै नाता जोड ।।

चुनावमा जित्ने दिन बिलाएर गए ।
न्यायाधीश अदालत भागबन्डामा गए ।।
जता पनि बिग्रिएको भत्किएको देश ।
बिगारेर नबनेको पहिलो होला देश ।।

जेमा पनि भागबन्डा छ हावा भागबन्डामा ।
पाइलाहरू भागबन्डामा बाटो भागबन्डामा ।।
लास जलाउने चितादाउरा ठाउँ भागबन्डामा ।
दरबारका साम्यवादको झुन्ड भागबन्डामा ।।