डा. गोविन्दप्रसाद आचार्य ##
मान्छे किनबेच पशुजस्तै रसी दाम्लो लाउने ।
पशु खेदेजस्तै मान्छे पिटी पिटी खेद्ने ।।
इतिहासले बताउँछ गोरुजस्तै जोत्ने ।
गोरु नारे जस्तै मान्छे जुवामुनि नार्ने ।।

संसारको इतिहास यातनाको ठेली ।
यातनामा रमाउने सामन्त र झेली ।।
ज्याला नास्ती सामन्तको खेती लाउनुपर्ने ।
यति मात्र कहाँ हो र भित्राउनुपर्ने ।।

छोरीचेली बुहारीले दैलो पोत्नुपर्ने ।
सामन्तलाई दहीका ठेकी पुर्याउनुपर्ने ।।
लोर्केखसी सामन्तलाइ रिजाउनुपर्ने ।
गरिबको खेतबारीको अन्न पनि लग्ने ।।

गरिबको घरमा मिठो केही पाक्नुहुन्न ।
गरिबको बारीमा फल फल्न पाक्नहुन्न ।।
सामन्तको जमिनमा गरिबका गोरु ।
तनावले ताना झिक्छन् लौ न कसो गरुँ ।।

गरिबले लैना भैँसी कैले दोयोे होला ।
कुँडेभरि दुध तताई कैले खायो होला ।।
घुमाई फिराई त्यै सामन्ती युग आएको छ ।
नीति हैन नेता जता उतै धाएको छ ।।

कैले थुन्छन् होटेलमा कैले कोठाभित्र ।
मानिसलाई थुन्ने नेता दिल दरिद्र चित्र ।।
सामन्तको हैरानीले सताएको थियो ।
त्यही युग घुम्दै आयो दिनु दुःख दियो ।।

दर्शनलाइ धुइपखाली नेता जहाँ गए ।
भक्तहरू पछि लाग्दै भजन गाउँदै गए ।।
भक्तहरू होटेल कोठा थुनिनलाई माने ।
सामन्तले कज्याएका आफू गरिब ठाने ।।

सामन्तले उर्दी दिन्थे गरिबले मान्थे ।
छाती टेकुन् लातले हानुन् हाम्रा मालिक भन्थे ।।
पछि लागि रसिलो पशु बन्नु छैन ।
नीति छैन नेता भक्त युग चेतना हैन ।।

चेतनाले माथि जानु मानिसले पर्छ ।
नीति छैन हावा नेता आकाश कहाँ खस्छ ।।
नेताजीको रिसोर्टमा भक्तजीको बास ।
नेताजीको मासु भातमा भक्त भेडा हाँस ।।

भक्त भेडा नीतिमा नि मान्छे हुने कैले ।
यी सामन्त गनाएका सिनो फाल्ने कैले ।।
यो देशमा नेताजीले अपहरण गर्छन् ।
रिसोर्टको मासुभात खानेभित्र पर्छन् ।।

रिसोर्टमा कति होलान् भेडा थुन्ने खोर ।
अटेर भए भक्त भेडा जो जे मार्न मर ।।
नीति भक्त बन्या कति राम्रो हुन्थ्यो ।
दर्शनका पछि लागे युगले किन रुन्थ्यो ।।

टिमुरको झोल नदिएको कहाँ हुन्छ नेता ।
कठैबरा भक्त भेडा अल्मलियौ कता ।।
भक्त भेडा चिप्ला कुराबाट आकाश खस्ला ।
रिसोर्टका मासुभातले मिठो माया बस्ला ।।

माया प्रिती नीतिसँग लाए कति राम्रो ।
मानिसको युगमा आयो भक्त भेडा हाम्रो ।।
दर्शनलाइ छोइछिटो नेताजीले हाल्यो ।
भक्त भेडा खेदिकन रिसोर्टमा हुल्यो ।।

भक्त भेडा भाग्ने हुन् कि नेताजीलाइ डर ।
चेतनाको मान्छे भए थुन्नुपर्ने हो र ।।
नेताजीको नीति छैन र त डराउँछन् ।
न चेतना न चिन्तन कता हराउँछन् ।।

मान्छे किन्ने कस्तो नेता रिसोर्टको भातले ।
रिसोर्टको भातमा दिमाग बेच्ला मानिसले ।।
दिमागको मान्छे भए रिसोर्टमा जान्न ।
रिसोर्टमा गइकन नेताको भात खान्न ।।

रिसोर्टको मासुभातले भक्त भेडा पाको ।
दिमाग खायो नेताजीले भात भेडाले खाको ।।
कहाँबाट आउँछ नेता भेडा थुन्ने पैसा ।
भक्त भेडा रिसोर्टमा कतिन्जेलको एैसा ।।

रिसोर्टमा पनि खाने चामलको भात ।
भातसँगै भयौ भेडा दिमाग फाल्या जात ।।
सामन्तले गाई गन्थे मेरो गोठमा यति ।
नेताजीले गन्छन् मेरा भक्त भेडा यति ।।

रिसोर्टमा खाएपछि आदेश मान्नैपर्यो ।
अनुहारलाई मानेपछि भात त खानैपर्यो ।।
दिमागले नमाने नि भातले मान्नैपर्यो ।
दिमागलाई धोका दिँदा पर्नु पिर पर्यो ।।

रिसार्टको भातका पछि लाग्नु हुँदैनथ्यो ।
नेताजीको चोरबाटोलाइ मान्नु हुँदैनथ्यो ।।
नेताजीका भक्त भेडा ब्यर्थै बखेडाका ।
आफ्नो जीवन मूल्य के हो चिन्दै नचिनेका ।।

न त देश फलाउने हुन् झनै गलाउने हुन् ।
भक्त भेडा जिन्दगानी कहाँ बिसाउने हुन् ।।
नेताजीको अधिनमा भक्त भेडा परे ।
भक्त भेडा सृजनशील दिमाग सुकी मरे ।।

हातको ताली भातको ताली भक्त भेडा भातको ।
दिमागले बजाउँछ सत्य ताली हातको ।।
भातले पनि भक्त भेडा थुन्छ होटेलमा ।
नयाँ बन्धन थपिएको पशु संसारमा ।।

पशु पनि खान्छ भात जान्न रिसोर्टमा ।
भक्त भेडा भात खान जान्छ होटेलमा ।।
भाते ताली बजाउँदा नेता संसार जित्यो ।
कठैबरा भक्त भेडा चिन्तन भातमा बिक्यो ।।

यता जाऊँ कि उता जाऊँ दोमनको भइयो ।
रिसोर्टमा मासु भात पाक्यो त्यतै गइयो ।।
संसारमा जे गर्नुछ भातले गरेको छ ।
प्रकृतिले हैन गिदी भातले भरेको छ ।।

हिमालीको जीवन पाल्ने त्यो भरिया भेडो ।
भातमा बिकी रिसोर्टमा नेता भक्त भेडो ।।
चेतना र चिन्तनको क्या दरिद्र भयो ।
घाँस खाने र गाँस खानेमा भिन्न केमा भयो ।।

कोही भेडा बिचमा बसी दुवैतिर खाने ।
दुवैतिर लुपुक्क छन् कतातिर जाने ।।
दुवैतिर नफुत्किए टाँसिरहन पाइयो ।
ज्युँदो हुँदा पाइयो खाइयो मरे पिण्ड चाहियो ।।

धन्य नेता भक्त भेडा रिसोर्टमा आइयो ।
रिसोर्टको भात खाइयो ताली बजाई गइयो ।।
भातै ताली बजाउन रिसोर्टमा आइयो ।
सबै दिमाग निखारेर ताली बजाई गइयो ।।

भाते ताली तालको हुन्न मात्र बज्नुपर्यो ।
नेताजीका आदेश भजन मानी बज्नुपर्यो ।।
भक्त भेडा ताली ठोक्छन् नेता मुस्कानका ।
नाकाम गरी नास गर्न खल्ती पुटुस्सका ।।

रिसोर्टका भात पनि नास गर्न ताली ।
श्रोेता बने भक्त भेडा नेता गर्छन् गाली ।।
भक्त भेडा न त देशको भारी बोक्लान् जस्ता ।
अलिकति हिँड््नुपरे दम फुलेका जस्ता ।।

हिमाली भेग पाल्ने भेडा कति जाँगरिला ।
रिसोर्टको भातका भेडा हेर तिनको लीला ।।
कति भक्त भेडा होलान् भोलि पाउँला खाउँला ।
आज भात टन्न खाइयो भोलि कस्तो होला ।।

आजलाई त नेताजीले भर पेट खान दिए ।
तन मन चेत चिन्तन लिनु फाइदा लिए ।।
रिर्सोटको भातले त होस गुम्दो रैछ ।
होस् गुमेको काइदा फाइदा नेता लिँदो रैछ ।।

रिर्सोटको भातभन्दा दर्शन तागतिलो ।
यो भातले हुन दिन्न चिन्तन फराकिलो ।।
भक्त भेडा पछि लागे नेता मरे मर्छन् ।
सती प्रथा आवृत्तिको करुण झलक दिन्छन् ।।

भाउ खोजेका नासिएर जानुपर्छ जान्छन् ।
यी गल्तीका हल्लाहरू लाखौँ लात खान्छन् ।।
फुट्नेहरू कहाँ छन् खै हल्ला गर्दै गए ।
ती हावाले उडाएका कसिङ्गर भए ।।

कसिङ्गरका साना थुप्रा कतै हुन सक्छन् ।
सानो हुरी आउनुपर्छ तितरबितर हुन्छन् ।।
मसाल बोक्ने धेरै आए बिलाएर गए ।
ती पानीका फोका जस्तै छिनमा बिलाइगए ।।

नेताजीले घर पोलेर बिक्री गर्छन् खरानी ।
भक्त भेडा खरानीको गछर्न् सरानी ।।
विचारको बाटो छैन भएका छन् बिचरा ।
नेताजीका भक्त भेडा झुत्रा पथरा ।।

कर्कलाको डाँठ बढी रुखै होला जस्तो ।
अग्लो पिपलभन्दा पनि अग्लो होला जस्तो ।।
बढ्दै जाँदा आकाश धर्ती डराउला जस्तो ।
यति ठुलो अग्लो पनि क्यारी ढल्ला जस्तो ।।

अग्लो हुने ढलिजाने बेविचार यस्तो ।
नेताजीको दाम्लोभित्र भक्त भेडाजस्तो ।।
घरभित्र उडुसहरू कति आए कति ।
समयको रगत खाए अति गरे क्षति ।।

कस्ता फल टिप्थ्यो होला रोपी समयले ।
कति राम्रो गति लिन्थ्यो हाम्रो विज्ञानले ।।
जता पनि धूर्तहरू धुरी चढेका छन् ।
बाँदरभन्दा अज्ञानी छन् घर पोलेका छन् ।।

मुसाले झैँ बसेको घर खोलिरहेका छन् ।
समर्पणले बनाएको घर खोलेका छन् ।।
धेरै दिन छेक्ने छैन बादलले घाम ।
अग्लिएका कर्कला हुन् भोली ठन्डाराम ।।

अवसरवाद र बाँदरमा भिन्न केमा छ र ।
साहसिला मान्छेहरू नडराउने गर ।।
रिर्सोटको भातमा जात नफालेको जाती ।
पछि लाग्ने भक्त भेडो नबनेको जाती ।।

बाधाहरू आउँछन् तर पन्छाउनुपर्छ ।
सङ्कट डाकी सताउने बिलाएर जान्छ ।।
मसाल बाल्ने धेरै आए त्यै राँकोले झोस्यो ।
हावाहुरी कति आए नडराई खोस्यो ।।

मसान भई कति गए मसाल बाल्छु भन्थे ।
कठैबरा भक्त भेडा पछि लागी हिँड्थे ।।
मसाल बाल्ने नेताजीले घरसम्पत्ति जोडे ।
कठैबरा भक्त भेडासँग साइनो तोडे ।।

हिँड्नुपर्छ भक्त भेडा नीति विचारमा ।
भक्त भेडा नभइहुन्न नेता प्रचारमा ।।
भाते मसाल कति बले इतिहास हेर ।
भक्त भेडा आफूलाइ विचारमा फेर ।।

मसाल कैले कस्ले बाल्यो रिसोर्टको भातले ।
मसाल कैले बोकेका छन् कायरका हातले ।।
संसार कहाँ कस्ले फे¥यो रिर्सोटका भातले ।
संसार फेर्ने तागत हुन्न भक्त भेडा जातले ।।

संसार हेर्ने तागत हुन्न रिर्सोटका भातमा ।
भक्त भेडा आत्मा नबेच् रिर्सोटको भातमा ।।
कायरहरू मसाल बोक्ने आँट गर्छौँ भन्थे ।
मसाल हैन दलाल भई डलर पो गन्थे ।।