डा. गोविन्दप्रसाद आचार्य ##
कति राम्रो प्रकृति तिमी सुन्दर कृति ।
त्यै कृतिले लाउनुपर्छ संसारमा प्रति ।।
प्रकृति फूल तिमी कृति सुन्दर प्रकृति ।
सुन्दर प्रकृतिका तिमी संसारका कृति ।।

तिम्रो मनभन्दा राम्रो फूल कहाँ होला ।
सफा मन पढाउने तिमी पाठशाला ।।
पाठ साह्रै सफा छन् मैलो नलागेका ।
कति राम्रो दिमाग छन् दैलो नलागेका ।।

त्यही पाठ संसारले पढे राम्रो हुन्छ ।
सुन्दर हाम्रो सफा संसार त्यहीँबाट बन्छ ।।
साना देख्छौँ सानै छन् नानी कलिला ।
सफा मनका सुन्दर संसार साह्रै दरिला ।।

त्यहीबाट सिकी जाने झिक्नुपर्छ रस ।
त्यै रसको आन्नदमा आउ मानव बस ।।
सम्पत्तिको टन्टा छैन कमाइ थुप्रो लाउने ।
प्रकृतिको दिल छ त्यहाँ आनन्द मन गाउने ।।

सम्पत्तिको दोष छैन निर्मल मलमल मन ।
सम्पत्तिले साँधसीमा नलाएको मन ।।
त्यो मनका जति पाना पल्टाऊँ छैन दोष ।
हुनुपर्छ हाम्रो संसार त्यै मन हो ठोस ।।

कति सत्य साँचो हुन्छ बालकको मन ।
अमर संसार त्यही हुन्छ कञ्चन सफा मन ।।
प्रकृतिले ढाँट झुट सिकाएको छैन ।
सम्पत्तिको अभावमा तड्पिएको छैन ।।

हाम्रो मन निकालेर तिम्रो राख्न पाए ।
आनन्दको जितको गीत त्यै मनको गाए ।।
वसन्तको राजजस्तो लाग्छ तिम्रो मन ।
भोलि भन्दै थुप्रो लाउने छैन तिम्रो मन ।।

डाह रिस भर्ने इगो जगाइदिने हामी ।
तिम्रो मनमा संसारलाइ त्रास हाल्ने हामी ।।
तिम्रो बाटो हिँडाउने हो हाम्रो संसारलाई ।
तिम्रो विचारबाट मेट्छौँ हाम्रो खराबीलाई ।।

मनका खराबीलाइ पनि अब निकाल्ने हो ।
यति राम्रो मन हुने तिम्लाई पढाउने हो ।।
हाम्रो बाटो सही छैन तिम्रै बाटो आयौँ ।
नयाँ नयाँ भावनाका नयाँ गीत गायौँ ।।

कल्पनाको लहडमा दौडिएको हैन ।
कल्पनाको भाव नदीमा पौडिएको हैन ।।
मित्रताको पवित्र छ संसारको चित्र ।
तिम्रो भावमा को पराइ देखिएन चित्र ।।

दोषमुक्त मन तिम्रो संसारले माग्यो ।
समीमता र ममताको हृदयले जाग्यो ।।
मानिसमा फाटो ल्याउने तत्त्व चिन्नुपर्यो ।
किन राख्ने संसारबाट मिल्काइदिनुपर्यो ।।

मानवताको घाम डाक्ने तिमी बिहानी हो ।
सङ्लो मानव सभ्यताको तिमी सृजना हो ।।
रिसबाट कैले मनको बिसाउँछौ बोझ ।
संसारका आसा तिमी असल बाटो रोझ ।।

तिमीसँग कञ्चन मन छ विकृतिले खाला ।
विकृतिलाइ फाल्ने मनको मान्छे कैले आउला ।।
हट्नुहुन्न आट्नुपर्छ सुन्दर छ संसार ।
हाम्रो प्यारो संसारमा गर चमत्कार ।।

साना नानी कति ज्ञानी सुन्दर भावनाका ।
फक्रिएका थुङ्गाहरू हाम्रो चाहनाका ।।
हुनुपर्छ मानिसमा सबै बराबरी ।
संसारले बाँचेको छ तिम्रो सपनाभरि ।।

साना मान्छे सफा मनका ठुलो संसारका ।
सफलताको डुङ्गा चालक नदीकिनाराका ।।
कलमलाई गल्ती बाटोतिर नलगिजाऊ ।
सफा तिम्रो विचारलाइ खल्ती नदेखाऊ ।।

साना नानी सफा मनका कति मिठो माया ।
यति मिठो माया हुने सानो सानो काया ।।
सानो काया हुर्किएर साह्रै राम्रो होला ।
नयाँ नयाँ सृजनाले के के दिन्छन् होला ।।

साना नानी मनमा कालो बस्न दिनुहुन्न ।
मानिसलाई होच्याउने हेप्ने गर्नुहुन्न ।।
खराबीलाई पन्छाएर राम्रो लिनुपर्छ ।
थोरै हैन संसारमा धेरै बाँच्नुपर्छ ।।