डा. गोविन्दप्रसाद आचार्य ##
कोरोनाको भाइरस रोग संसारबाट हट्ने छ ।
भ्रष्टाचारको भाइरस रोग महामारी छ ।।
देशका अङ्ग–सर्वाङ्गमा भ्रष्टाचारको रोग छ ।
यो रोगलाई निको पर्न गाह्रो प¥या छ ।।

निको पार्छु भन्नेलाई यै रोगले खाको छ ।
निको पार्छु भन्ने दिमाग रोग लाको छ ।।
बाहिर हेर्दा स्वस्थ स्वच्छ दिमागमा रोग लाको छ ।
रोग लागेका दिमागले देश खाको छ ।।

खिल्ल खिल्ल भ्रष्टाचारको चिल घुम्छ देशमा ।
भ्रष्टाचारको महामारी देशको शासनमा ।।
त्यै शासनले चलाएको प्रशासनमा झन् चर्को ।
महामारी कोरोना र भ्रष्ट भाइरसको ।।

जुलुस र नाराबाट भ्रष्टाचार जाँदैन ।
बिरालोले कुँडेमा मुख हाल्न छोड्दैन ।।
शासनले पालेको छ भ्रष्टाचारको भाइरसलाई ।
निर्मूल पार्न चाहदैन ठग्यो देशलाई ।।

लुते नीति लुते कानुन हर अङ्गमा स’या छ ।
बिरालोले दुध चोर्दिन भन्दै हिँड्या छ ।।
दोष पनि रिस पनि जे छ गल्ती शासन छ ।
जो छ भ्रष्ट त्यै चोरले सडक आऊ भन्छ ।।

सडक आउनुपर्छ भने सासन फाल्न आउने हो ।
नयाँ युगको नयाँ गीत त्यहीँ गाउने हो ।।
निख्खर क्रान्तिकारीबाट देशले केही पाएन ।
भ्रष्टाचारको भाइरस त झन् जाँदै गएन ।।

झन् गाँसियो झन् टाँसियो फिँजिएर गाँजिलो ।
निख्खर क्रान्तिकारीलाई उतै रमाइलो ।।
भ्रष्टाचारले देश खाँदा देख्नलाई गाह्रो भो ।
भ्रष्टाचारको विरोध गर्ने तिनको तारो भो ।।

तारो हुनु परे पनि विरोध गर्न छोड्दैनौँ ।
सत्य बोल्ने हाम्रो मुखमा ताल्चा लाउँदैनौँ ।।
कोशी, गण्डक, महाकाली भ्रष्टहरू बेच्या हुन् ।
तिनै भ्रष्ट जुलुस लाउँदै चर्को कराउँछन् ।।

कर्णालीलाई क्वाप्प खान तिनै भ्रष्ट तयार छन् ।
झुक्याउनलाई भ्रष्टाचारको विरोध गर्या हुन् ।।
बिरालोले दुध चोर्दैन कस्ले होला पत्याउने ।
चोर बिराला लडीभिडी सत्ता हत्याउने ।।

सडकले नयाँ जुलुस नयाँ नारा सुनेन ।
नयाँ नारा लाउन पनि कोही आएन ।।
देशका जुनै अङ्ग हेरौँ भ्रष्टचारको पीडा छ ।
पीडा पनि पाकिकन किरा पर्या छन् ।।

वस्तुवादी क्रान्तिबाट सबै किरा निख्रिन्छ ।
यो शासनको आसमा परे अझै ठगिन्छ ।।
किसानले विदेशमा पैसा लगी राखेन ।
मजदुरले भोको पेट भर्न पाछैन ।।

सडकमा बस्ने मान्छे विदेश पैसा राखेन ।
पेट पाल्न मुस्किल पसल त्यसले राखेन ।।
विदेशमा पैसा राख्ने यै शासनका नाइके हुन् ।
विदेश पैसा राख्ने नाइके खाए देशको खुन ।।

क्रान्तिलाई मानिसले दिएका हुन् जवानी ।
न त क्रान्ति न त मुक्ति गयो जवानी ।।
भ्रष्टाचारको भाइरसलाई छुन कोइले सकेन ।
भोगिसके जानी सके यो थितिले भएन ।।

लड्नुसम्म लडे जनता तर गएन ।
भन्छ ठग्छ यो शासनले भ्रष्टाचार फाल्दैन ।।
आफू भ्रष्ट, भ्रष्ट शासन फल्न चाहेन ।
हामी राम्रा भने पनि सही भएन ।।

यी नक्कली मुजुरहरू भ्रष्टाचार फाल्दैनन् ।
भ्रष्टाचारी मुसाहरू काम लाग्दैनन् ।।
कैले यता कैले उता भ्रष्टले देश बटार्याे ।
बटारेको मात्र होर धुलो पारी पछारे ।।

भ्रष्टहरू लड्छन् भिड्छन् शासनमा बस्नलाई ।
देशको हितमा नभएस भूमि बेच्नलाई ।।
यो शासनले कसलाई दियो न्यानो लाउन जाडोमा ।
यी भ्रष्टलाई भयो शासन कुकुर टाँडमा ।।

सङ्घर्षको चेतना हो थिति पाको बनाउने ।
थिति पाको नभएर भ्रष्ट रमाउने ।।
यो शासनमा जनताको हितमा न्याय हुँदैन ।
बोल भन्छ बोले पनि कान सुन्दैन ।।

भ्रष्टाचारी छुचुन्द्राले अवसर खोज्छन् लुट्नलाई ।
मिठा कुरा अति गर्छन् बुद्घि भुट्नलाई ।।
यी भ्रष्टको भर परे समयले रुने छ ।
समय त रुँदै जाला दुःख हुने छ ।।

कहाँ छैन भ्रष्टाचार सफा शुद्घ कहाँ छ ।
दुलादेखि खुल्लासम्म जहिँ त्यहिँ छ ।।
सफा शुद्घ जहिँ त्यहीँ गरिबका बुकुरा ।
भ्रष्टहरू त्यहीँ पनि चोर्छन् कुखुरा ।।

भ्रष्ट मन भ्रष्ट नीति लगे जहाँ पनि ।
टीका लाउने चन्दन र अक्षतामा पनि ।।
देश नबन्ने शासनको भ्रष्ट भयो नीति ।
त्यै नीतिले पु¥याउँछ सधैँलाई क्षति ।।

निस्फलका क्रान्ति हैन झनै क्षति दियो ।
भ्रष्टाचारी फूल फल बाटो बनाइदियो ।।
गरिबलाई बाढी पहिरो धनीलाई धन ।
फेर्नु पर्ने नीतिबाट मानिसको मन ।।

समाजले नमानेको नीति सही हुन्न ।
यो शासनको नीतिबाट भ्रष्टचार जान्न ।।
सेनादेखि तरबारको म्यानसम्म भ्रष्टाचार ।
न्यायदेखि न्यायशीशको मनदिमागमा भ्रष्टाचार ।।

पक्षदेखि विपक्षको चिन्तनमा भ्रष्टाचार ।
क्रान्तिकारी शब्द घोक्ने घोकन्तेमा भ्रष्टाचार ।।
भ्रष्टबाट उचालिने मनोग्रन्थी भ्रष्टाचार ।
भ्रष्टहरू आदेश दिन्छन् गन्नु मान्नु भ्रष्टाचार ।।

मुलुक ठग्ने लम्पसारको परम्परा भ्रष्टाचार ।
हार खाएर विसर्जनलाई जीत घोषणा भ्रष्टाचार ।।
अतिभन्दा अति भयो यो देशमा भ्रष्टाचार ।
देशका लक्ष्य सुक्दै गए अस्थिरतामा भ्रष्टाचार ।।

शब्दबाट क्रान्ति हुन्न आचरणमा भ्रष्टाचार ।
नयाँ पिँढी पीडित पर्ने शिक्षादिक्षा भ्रष्टाचार ।।
भ्रष्टाचार नारा जुलुस चिच्याएर जाँदैन ।
यो शासनले सही नीति बन्न दिँदैन ।।

बलबाट सही नीति बनाउने हो बल गर ।
सफलताको सही बाटो दह्रो विचार ।।
घोक्ने हैन क्रान्तिलाई चेतनाले बिउँझाउने ।
देखेजस्तो वस्तुवाद सही बताउने ।।

यो शासनले हुँदै हुन्न मुर्दा भयो जाग्दैन ।
देशले माग्यो क्रान्तिबाटो हिँड बनाउन ।।
नयाँ पिँढी नयाँ न्याय हिँड मुक्ति दिलाउन ।
क्रान्तिकारी चेतनाले भ्रष्ट निखार्न ।।