केशवनाथ योगी

माफ गर प्रिय
तिम्रो जन्मोत्सव
मलाई निन्याउरो र अमिलो
लाग्न थालेको छ,
मेरो उत्साहमा अप्रत्याशित
परिवर्तन आउन थालेको छ,
तिमीलाई,
शुभकामना र
बधाई दिन
मलाई सकस परेको छ ,
थुप्रै तकलिफ, थुप्रै कष्ट
र पिडावोधले
धैर्यतामा ह्रास आउन थालेको छ ,
अनगिन्ती सुन्दर सपना,
अनि वास्तविक परिकल्पना
र महान लक्ष्यका खातिर
महासागरका ज्वारभाटाहरु,
को सामना गर्दै,
तिम्रो स्वागतमा
करौडौं नयनहरुले
प्रतिक्षा गरिरहेको
त्यो क्षण,
जब तिमी अंकुरित भयौ,
खुशीले गदगद मनहरु
आज निराश भएका छन्,
रातो जलको सिंचाई अनि
हजारौं उत्साहित मनहरूको
आहुती,
हजारौं शरीरको अवसान अनि
थुप्रै सिन्दुरहरुलाई नष्ट गरेर
तिमी फक्रिन सकेनौ,
फूल्न सकेनौ,
सहरका गल्ली र
गाउँ बस्तिमा गर्वले
हिँडन सकिनौ,
वास्तवमा
आज तिमी दुर्गन्धित भएकी छौ,
मलाई थाहा छ
त्यो पीडाको अनुभूति
तिमीलाई पनि छ,
यो दोष न तिम्रो हो ,
न दोष प्रकृतिको ,
यहाँ त दोष प्रवृत्तिको हो,
त्यो प्रवृत्ति जसले
सुन्दर सपनाको हत्या
निर्ममतापूर्वक भएको छ,
तिमी फूल्नु भन्दा
पहिले चिमोटियौ,
फक्रिनु भन्दा
पहिले निमोठियौ,
सबै पातहरू झरे
सम्पूर्ण फूलहरु मरे
तिमिलाई जानेरै
दुर्गन्धित स्थानमा
मिल्काइयो ,
जिउँदै शरीरमा आगो
सल्कायो,
तिमी अहिले मृत शय्यामा
छटपटाइ रहेकी छौ,
त्यसैले
प्रिय
तिम्रो जन्मोत्सवमा
बधाई दिन
मलाई सकस परेको छ
मलाई विश्वास छ,
निकट भविष्यमै
तिमी फूल्ने छौ,
समग्ररुपमा फल्ने छौ,
र फक्रिने छौ,
तथा सुगन्धित भएर
समग्र विश्वमा सुवास छर्ने छौ