भक्त विश्वकर्मा ।।
पहिले हाम्रो समाजमा हैजा आउथ्यो
अहिले कोरोना आइरहेको छ
फरक यत्ति छ–
उहिले जीवनजल नपाएर मान्छे मर्थे
अहिले अक्सिजन नपाएर मर्छन् ।
पहिले राणापञ्चहरूले शासन चलाउथे
अहिले नक्कली कम्युनिस्ट
अनि, पुँजीवादी प्रतिक्रियावादीले चलाउँछन्
फरक यत्ति हो–
उहिले निरङ्कुशता थियो
अहिले गुण्डाराज चल्छ ।
पहिलेका शासकले जनताको बेठी
अनि, श्रम निचोरेर खान्थे
अहिलेका शासकहरू
युवा विदेशमा बेचेर
देशको नदीनाला बेचेर खान्छन्
फरक यत्ति हो–
पहिला लुकीचोरी भ्रष्टाचार गर्थे
अहिले नीतिगत खुलेआम भ्रष्टाचार गर्छन् ।
उहिले झुक्याएर तर्साएर भोट माग्थे
अहिले मासु रक्सी बाँडेर
अनि, बुत्र कब्जा गरी चुनाव जित्छन्
फरक यत्ति हो–
उहिले एकतन्त्रीय शासन थियो
अहिले बहुदलीय लोकतन्त्र छ ।
पहिले पनि औलो र लेक लाग्थ्यो
अहिले पनि कालाजार र डेङ्गु लाग्छ
फरक यत्ति छ–
पहिले धामीझाक्रीले ज्यान लिन्थे
अहिले गरिबको अस्पतालमा ज्यान लिइन्छ ।
उहिले नेपाल टिस्टा काँगडा फैलिएको थियो
अहिले मेचीकालीबाट पनि खुम्चिदै छ
फरक यत्ति छ–
नेपाल अखण्ड र नेपाली बहादुर थिए
अहिले नेपाल टुक्रा टुक्रा हँुदै छ
देश अर्धउपनिवेश, अनि पराधीन छ
उहिले पनि समाजमा
उचनिचको भेदभाव हुन्थ्यो
अहिले पनि जात, धर्म र वर्गका कारण
ज्यान गएकै छन्
फरक यति छ–
पहिला तिरस्कार र बहिस्कार गरिन्थ्यो
अहिले नरसंहार नै गरिन्छ ।
पहिले जनता अनपढ र इमानदार थिए
अहिले स्वार्थी र गद्दार छन्
फरक यत्ति छ–
पहिला राष्ट्रका लागि ज्यान दिन्थे
अहिले एमसिसीजस्ता राष्ट्रघाती सम्झौताको
विरोधमा पनि बोल्दैनन् कोही ।
पहिले नेपाली काम गर्न मुग्लान र भोट जान्थे
अहिले मलेसिया र खाडी जान्छन्
फरक यत्ति छ–
उहिले बाटोमा रेलमा ठगिन्थे
अहिले म्यानपावर र एयरपोर्टमा ठगिन्छन् ।
पहिले विद्यार्थी देश र जनताका लागि लड्थे
अहिले पलायन आकाङ्क्षामा रुमलिन्छन्
फरक यति छ–
पहिले विद्यार्थी जनमुक्ति र क्रान्तियोद्धा हुन्थे
अहिले पिआर र डिभीका लागि तयार हुन्छन् ।
पहिले बहुमत माग्थे
देश कायापलट गर्छाैं भन्थे
अहिले देश त के
पार्टी चलाउन नसकी संसद भङ्ग गरे
फरक यति छ–
कानुनको घाँटी निमोठिएको छ
जनतामा निरासा छाएको छ
प्रतिगामी सलबलाइरहेका छन्
न्यायप्रेमीहरू फेरि सङ्घर्षमा जुट्न
बिगुल फुकिरहेका छन्
बिगुल फुकिरहेछन् ।
