घुमिफिरी तीज आयो चेलीहरु जुटाउन,
अन्यायको विरुद्धमा आवाज उठाउन।
पहिले पहिले समाजमा सति प्रथा थियोे नी,
आन्दोलनको ज्वारभाटाले बिदा लियो नी।।

थिएननी कुनै बेला पढ्ने लेख्ने चलन,
संघर्ष नै सफल भयो यसलाई फालन।
आजका छोरीहरु पढ्न लेख्न पाउँदछन्,
कैयौं ठाउमा उनीहरु अघि आउँदछन्।।

छोरा नभए बाबु आमाको कृया गर्थें अरुले,
अहिले आइ गर्न थाले छोरीहरुले।
पहिलेको तुलनामा धेरै विकास भाको छ,
अझै पनि नारीले दुःख पाको छ।।

अझै पनि समाजमा बिभेदको चाङ छ,
बराबरको हेराइ गराउ हाम्रो माग छ।
बराबरको लगानी होस् छोराछोरी हुर्काउँदा,
दुःख हुन्छ आमा बाबा छोरा फुर्काउँदा।।

दाइजोको मोलमाल नहोस् छोरी बिहे गरँदा,
अंश लगाउ काम लाग्छ दुःख परदा।
आमा बाबा निरास नहुन् घरमा छोरी जन्मँदा,
कर्तब्य नसकियोस् उनी अन्मँदा।।

बिहे गर्ने शास्त्र पनि रैछन् पुरुष मुखी नै,
झुक्नु पर्ने बाबा आमा शुरु देखि नै।
के के हुन्छ बिहे गर्दा छोरीले नी बुझौँ है,
अलग अलग मापदण्डको विरोध गरौँ है।।

नौ महिना कोखमा राख्छौ एउटै पीडा सहेर,
भेदभाव किन जन्मदैमा छोरी भएर ?
जन्मदा नी दुवैमा पीडा एउटै लाग्दछ,
छोरी भन्दा यो समाज किन भाग्दछ ?

हिज पनि बिना आवाज परिवर्तन भएन,
आज पनि आन्दोलनको विकल्प रहेन।
त्यसैले त तीज मनाउँ आन्दोलनको रुपमा,
जसको निम्ति आजैबाट बनाउँ योजना।।

एकपक्षीय चालचलन सबै मिली तोड्नु छ,
अभियानमा महिला पुरुष सबलाई जोड्नुछ।
उठ नारी जुट नारी हातमा हात मिलाइ,
बिभेदमुखी नियमलाई गरौँ बिदाइ।।

विष्णु शर्मा (पाण्डेचेरी) ।