विष्णु शर्मा (पाण्डेचरी)##

रम र झम तिहार आयो गाउँ र शहर,
कहिले पूरा होला र खै चेलीको रहर।
दिन दिन बिग्रदै जाँदा देशको हालत,
बिदेशलाई पेवा भयो युवाको रगत॥

त्यो सानो भाइ पराइ देश चाहार्दै होलानी,
तिहारको बेला निधार खाली कति मन रोलानी।
घरमा बेहाल कठै ती दिदी भाइलाई सम्झेर,
तिहार उनलाई आएको छैन गएपछि अन्मेर॥

दिनानुदिन बिदेशको लहर बाक्लीदै गएको छ,
यो जन्मभूमि गाउँ र घर उजाड भएको छ।
जीर्ण भाछन् ती बाबा आमा रोगले घेरेर,
दिन बित्छ चाडबाडमा दोबाटो हेरेर ॥

युरोप गएका छोराछोरीको आस नै हरायो,
पिआर दियो त्यो देशले हुइ सेटल गरायो।
चाडबाड,समाजिक कार्यको मान्यता हरायो,
बिदेशी धनले गाउँशहर सबै सुनसान बनायो॥

थाइ जागिर छाडी बिदेशीने के हो त्यो बाध्यता,
यस्तै मानसिकता भइरह्यो भने हुदैन साध्य त।
बिदेशमा पनि सबैलाई राम्रो भएको काहा छर ?
फर्कनु पर्छ ऋणमा डुबि भएर लाचार॥

कति सपना देखेका थिए बिपिनको घरमा,
अनाहकमा परे उनी युद्दको मारमा ।
सिङ्गो देशले बाटो हेर्यो आएनन् फर्केर,
घर परिबार छाती ठोकी रुदै छन् धर्केर॥

अरु कसैलाई यस्ता दिन नपरोस देखन,
नपरोस कैलेइ यो बारेमा कबिता लेखन।
कठै कसरी जालानी एैले बैनिको तिहार,
सम्झेर मात्र ल्याउँदा पनि मन हुन्छ बेहाल॥

यो सबै देख्दा बिदेश भन्दानी यो मुटु चर्किन्छ,
चाडपर्व आउदा दाजुभाइ बिदेश यो मन धर्किन्छ।
सप्तरङ्गी टीका लगाउने निधार समुन्द्र पारी छ,
केही गर्ने जागर नी छैन यो मन भारी छ॥

पटक पटक शासन गरे राजनैतिक दलले,
श्रम संझौता बारम्बार भयो यिनैको बलले।
पहिलो काम रोजगारलाई राख्नुपर्दछ सरकार,
युवा शक्तिको परेको छ देशलाई दरकार॥