गौरिश्वर पाण्डे ##
कम्युनिस्ट पार्टीको नेतृत्वले आफ्ना कार्यकर्तासँग कस्तो व्यवहार गर्नुपर्दछ भन्ने विषयमा अत्यन्तै ध्यानपूर्वक अगाडि बढ्नुपर्दछ । यो पिछडिएको र बुर्जुवा प्रकारको समाजमा कार्यकर्ता, नेता वा नेतृत्वप्रति आवश्यकताभन्दा बढी विश्वास र चाकडी, चापलुसीसमेत गरेको भेटिन्छ । प्रतिकृयावादी व्यवस्थाका विशेषता नै नेतामुखी बन्ने, नेतालाई रिझाएर आफ्ना स्वार्थ पूरा गर्ने र नेतृत्वले आफ्ना कार्यकर्तामाथि मालिकको व्यवहार देखाउने गर्दछन् ।

कम्युनिस्ट पार्टीको नेतृत्व कार्यकर्तामाझ सरल, राजनीतिक, वैचारिक र सहयोगी प्रकारले प्रस्तुत हुनुपर्दछ । जनता र कार्यकर्ताका समस्या र गुनासालाई अत्यन्तै ध्यानपूर्वक सुन्ने, बुझ्ने, आवश्यक सरसल्लाह दिने र समस्या समाधानका उपायको खोजी गर्ने, आफूले जे गर्न सकिन्छ, त्यही प्रकारको सहयोग गर्ने प्रकारले प्रस्तुत हुनुपर्दछ ।

नेतृत्वले जनताका हरेक कार्यकर्ताको मनोभावना बुझ्ने कोसिस गर्नुपर्दछ । कम्युनिस्ट पार्टीको नेतृत्वले कार्यकर्ता र जनताको बिचमा विश्वास दिलाउनुपर्दा आफूले गर्ने हरेक गतिविधिको प्रभाव तल्लो कमिटी र कार्यकर्तामा पर्दछ भन्ने कुराको ख्याल गरिरहनुपर्दछ ।

कम्युनिस्ट पार्टीको नेतृत्व कहिल्यै पनि जनता र कार्यकर्ताबाट अलग रहनुहुँदैन । जनताकै बिचमा झ्याङ्गिँने, फुल्ने र फल्ने प्रकारको हुनुपर्दछ । कम्युनिस्ट पार्टीले कार्यकर्ता र जनतासँग कहिल्यै सामन्ती प्रकारको चरित्र प्रस्तुत गर्नुहुँदैन। जुन पनि बेला, जुनसुकै बेला म जनताको अविभावक हुँ भनेर जिम्मेवारीपूर्वक प्रस्तुत हुने कोसिस गर्नुपर्दछ । हाम्रा क्रियाकलापबाट कार्यकर्ता निराश होइन, उत्साहित बन्नुपर्दछ ।

पहिलो कुरा कम्युनिस्ट पार्टीको नेतृत्वले श्रमप्रति विश्वास गर्नुपर्दछ र श्रममा भाग लिनुपर्दछ । कार्यकर्तालाई पनि कामसँग जोड्नुपर्दछ । नेतृत्वले पहिले आफ्नो दृष्टिकोण उठाउने प्रयत्न गर्नुपर्दछ र आफू जहिले पनि जवाफदेही र जिम्मेवार प्रकारले प्रस्तुत हुनुपर्दछ । माक्र्सवादी दर्शनको अध्ययनमा दक्खल राख्नुपर्दछ । समाजमा भएको गहिरो अध्ययन गरेर द्वन्द्वात्मक प्रकारले व्यवस्थापनमा ध्यान दिनुपर्दछ ।

सेवासुविधाका कतिपय विषयमा कार्यकतासँगै प्रतिस्पर्धा गरी लुछाचुडी गर्नु राम्रो हुँदैन । कार्यकर्ता र जनताको लोकप्रिय बन्ने नाममा हामीले पार्टीका नीति तथा कार्यक्रममा कहिँ कतै सम्झौता गर्ने तथा पार्टीको कार्यक्रम कमजोर हुने खालका कुनै पनि प्रकारका कार्य गर्नुहुँदैन । यसले पार्टीलाई नोक्सान हुन्छ ।

नेतृत्व जहिले पनि जनताको अघि लाग्नुपर्दछ । जनताको पछि लाग्ने हो भने लक्ष्य, उदेश्यमा पुग्न सकिन्न । हामीले निर्णय गर्दा द्वन्द्वात्मक तरिकाले विषयवस्तुको अध्ययन गरेर मात्र गर्नुपर्दछ । निर्णय पार्टीको विधिविधानलाई ध्यानमा राखेर गर्नुपर्दछ, जनताले जे जे भन्छन्, त्यही गर्ने । त्यही गर्दै गयौँ भने हामी लोकप्रियत त हौँला तर नीतिनिर्देशन छोडेका हुन्छौँ । यस प्रकारको लोकप्रियतावादी सोचाइले पार्टीलाई फाइदा होइन, बेफाइदा नै हुन्छ ।

नेतृत्वले जहिले पनि आफ्ना बोली, आनिबानी, खानपानलगायतका विषयमा सधैँ होसियार बन्नुपर्दछ । हरेक हिसाबकिताब पारदर्शिता प्रदर्शन गर्न सक्नुपर्दछ ।

नेतृत्वले सामूहिकताको कार्यक्रमलाई सधैँ अगाडि बढाउने प्रयत्न गर्नुपर्दछ । कार्यकर्ता र नेतृत्वको बिचमा जहिले पनि राजनैतिक प्रकारको मित्रवत सम्बन्ध कायम गर्ने कोसिस गर्नुपर्दछ । समाजमा हुने हरेक घटनालाई सरलीकरण गर्न आफूले प्रयत्न गर्ने र कार्यकर्तालाई पनि यस विषयमा प्रशिक्षित गर्ने, जीवन जिउनका लागि सहज प्रकारको वातावरण निर्माण गर्ने र कार्यकर्तालाई पनि सोहीअनुसार अभ्यास गराउने गर्नु नेतृत्वको महत्त्वपूर्ण भूमिका रहन्छ । नेतृत्वले जहिले पनि कार्यकर्ता र जनतालाई उनीहरूका मित्रशक्तिको बारेमा प्रशिक्षित गर्दै वास्तविक शत्रु र मित्रशक्तिको बारेमा स्पष्ट पार्ने, हाम्रा मित्रशक्ति को हुन् ? दुस्मनशक्ति को हुन् ? मित्रशक्ति केका आधारमा किटानी गर्ने ? दुस्मन केका आधारमा ? मित्रसँग कस्तो व्यवहार गर्ने ? दुस्मनसँग कस्तो व्यवहार गर्ने भन्ने विषयमा सकेसम्म प्रस्ट्याउने कोसिस गर्नुपर्दछ ।

कार्यकर्तालाई प्रत्येक समयमा अनुशासन, हाम्रो लक्ष्य, उद्देश्य, राजनीतिक कार्यनीतिको बारेमा प्रशिक्षित गराउनुका साथै समाज विकासको आधार परिवर्तनका नियमको बारेमा पनि ज्ञात गराउने प्रयत्न गर्नुपर्दछ । कार्यकर्तालाई जिम्मा दिँदा उसको योग्यता र क्षमतामा ध्यान दिएर मात्र दिने कुरामा ध्यान दिनुपर्दछ । काम गर्ने र जिम्मेवारी पूरा गर्ने दौरानमा आइपर्ने हरेक जटिल समस्यालाई कार्यकर्ताको बिचमा बिनाहतार, बिनाहिचकिचाहट सरल र सहज प्रकारले समाधान गर्ने प्रयास गर्नुपर्दछ । समस्यामा आत्तिने, हतोत्साही बन्ने, रिसाउने, भाग्ने, तर्किने जस्ता क्रियाकलाप नेतृत्वले कार्यकर्ताको बिचमा प्रदर्शन गर्न थाल्यो भने त्यस प्रकारको नेतृत्वप्रति जनता र कार्यकर्ताले विश्वास गर्दैनन् र निर्णय कार्यान्वयनमा हामीलाई सहयोग गर्दैनन् । यसरी हामीले हरेक विषयमा कार्यकर्ता र जनतालाई ध्यान दिएर अगाडि बढ्नुपर्दछ ।