मोहनविक्रम सिंह
प्राक्कथन – लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा, गोपालप्रसाद रिमाल र हृदयचन्द्रसिंह प्रधान तीनजना नेपालका मेरा सबैभन्दा सम्मानित र प्रिय साहित्यकारहरू हुन् । देवकोटा मेरा गुरु पनि हुनुहुन्थ्यो । (हाईस्कूलमा उहाँले मलाई ट्युशन पढाउनु हुन्थ्यो) जुद्धोदय पब्लिक हाईस्कूलमा प्रथमपल्ट छात्रसंघको गठन गर्दा म त्यसको अध्यक्ष थिएँ र त्यसको उद्घाटन उहाँले नै गर्नुभएको थियो ।
२०२७ सालमा काठमाडौँ जेल (भद्रगोल जेल) मा हुँदा मैले उहाँको ‘सुलोचना महाकाव्य’को समालोचना गरेर ‘मृत्युको महाकाव्य, जीवनको कथा’ लेखेको थिएँ । अहिले आफ्नो सबैभन्दा प्रतिष्ठित र प्रिय साहित्यकार देवकोटाका ‘वैचारिक पक्ष’बारे यो लेख लेख्दा मलाई धेरै खुसी लागिरहेको छ । यो लेख लेख्ने क्रममा मलाई महशुस भइरहेको छ कि यसबारे अरू बढी गहन र विस्तृत अध्ययनको आवश्यकता छ ।
(वरिष्ठ प्रगतिवादी साहित्यकार तथा नेकपा (मसाल) का महामन्त्री मोहनविक्रम सिंहको यो सामग्री महाकवी लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको ११३ औँ जन्मजयन्तीका अवसर पारेर प्रकाशित गरेका छौँ । केही लामो भएकाले पाठकलाई पढ्न सहज होस् भनेर यसलाई पीडीएफमा प्रस्तुत गरिएको छ– सम्पादक ।)
