क्षणिक समय सुस्ताएका हामी उठ्ने र जुटनेछौँ,
अँध्यारो रात चिरेर उज्यालोमा पुग्नेछौँ ।
हावा प्रतिकूल भए पनि हाम्रो पाइला रोकिने छैन,
सपना र साहस बोकेर अगाडि बढ्नेछौँ ।
खरानीभित्र लुकेको आगो झैँ हाम्रो विश्वास,
एकदिन ज्वालाझैँ दनकेर आकाश छुनेछ।
हामी मौन बसेका दिनहरू तब टुंगिने छन्,
नयाँ स्वरले परिवर्तनको गीतहरू गुन्जिने छन् ।
अन्यायका पर्खालहरू अग्ला भए पनि,
हाम्रो दृढताले तिनलाई चिर्नेछ ।
हामी डरको अँध्यारोबाट निस्केर,
आशाको घामलाई अँगाल्नेछौँ ।
हामी त्यो पुस्ता हौँ,
जसले हारलाई अन्त्य होइन, सुरुवात ठान्छ ।
आँधीले हल्लाए पनि जराहरू गहिराइमा छन्,
हामी सुस्ताउँछौँ तर कहिल्यै टुट्दैनौँ ।
क्षणिक समय सुस्ताएका हामी फेरी उठ्नेछौँ,
यो प्रतिज्ञा हाम्रो मनमनमा लेखिएका छन् ।
हाम्रो पसिनाले बञ्जर भुमी सिंचित गर्नेछ,
हाम्रो साहसले नयाँ इतिहास बनाउनेछ ।
जब भोलिको घाम उदाउनेछ क्षितिजमा,
त्यो उज्यालोमा हाम्रो संघर्ष चम्किनेछ।
र संसारले सुन्नेछ हाम्रो आवाज—
हामी सुस्ताएका होइनौँ,
क्रान्तिको यात्रामा अघि बढिरहेका छौँ ।
